موقعیت نصب دوربین مداربسته در زاویه فعلی را می توان به زوایای مختلف تقسیم کرد: زاویه صاف، زاویه پایین و زاویه ارتفاع.
نصب افقی: ارتفاع نصب دوربین مداربسته نزدیک به قد یک فرد معمولی' است و جزئیات ویژگی های صورت را به طور کامل نشان می دهد. زاویه ارجح برای نصب دوربین مدار بسته در ورودی و خروجی ساختمان است. برای نصب در فضای داخلی، فاصله، موقعیت و ارتفاع نصب را می توان برای دستیابی به یک زاویه صاف تنظیم کرد. با ظهور دوربین های نظارتی نیمکره ای قابل تنظیم سه محوره و دو محوره، اکثر دوربین های مداربسته را می توان با نصب دیواری با زاویه ای نزدیک به تخت نصب کرد. عیب آن این است که اختفا قوی نیست، به راحتی به محیط صحنه و منظره آسیب می رساند و به راحتی تحت تأثیر محیط نور قرار می گیرد.
نصب با زاویه شیب: این نوع روش نصب اغلب از روش سقف یا بالابر برای دوربین های نظارتی استفاده می کند. مزیت آن این است که نصب آن آسان است، پنهان می شود و می تواند از تأثیر بازتاب مستقیم بخشی از نور جلوگیری کند. به این ترتیب باید توجه داشت که زاویه بین دوربین مدار بسته و صورت نباید خیلی زیاد باشد، در غیر این صورت تصویر بالای سر بزرگتر و ویژگی های صورت کمتر می شود. نقطه ضعف آن کاهش نرخ شناسایی است.
نصب زاویه ارتفاع: خاص تر، اغلب در برخی ورودی ها و خروجی های مربع فرورفته، ورودی و خروجی های زیرزمین، ورودی و خروجی پارکینگ ها و غیره ظاهر می شود. این روش یک روش خاص است که با توجه به نیاز سایت انتخاب می شود. به این ترتیب باید تأثیر منابع نوری مختلف را در نظر گرفت. از تداخل نور جلوگیری کنید. حفاظت از دوربین های نظارتی نیز باید با جزئیات مورد توجه قرار گیرد. دوربین های مداربسته باید محصولاتی را انتخاب کنند که در پردازش نور بالغ تر هستند.
روش نصب فوق، بهترین روش در عمل نصب با زاویه مسطح است، می تواند جزئیات بیشتر چهره را نشان دهد، توصیه می شود حداکثر زاویه دید از 15 درجه تجاوز نکند. هنگامی که محیط در محل محدود می شود، برای به دست آوردن بهترین اثر، فاصله نصب را می توان به طور مناسب انتخاب کرد تا فاصله شی را به صورت ایده آل تنظیم کرد.
